Vakantie! De één vliegt, letterlijk en figuurlijk, uit. Een ander blijft gewoon thuis, of dichtbij huis. In het voorseizoen zie je ze al op ’s Heren wegen: auto’s (een grijze golf?) met daarachter de sleurhut (caravan). Natuurlijk wordt die sleurhut goed gevuld met boodschappen. We sleuren alles mee, want je weet maar nooit! Sleurhut: voor de één de manier om de sleur van alledag te doorbreken en voor een ander juist iets om de rustgevende sleur van het niksen op te zoeken. Zo kan het woord ‘sleur’ allerlei betekenissen hebben. Van negatief (saai) tot positief (lekker rustig). Het is maar hoe je het bekijkt en het beleeft!
Afgelopen week keek ik met eenzelfde blik naar onze Johanneskerk. Misschien zou je dat ook wel een ‘sleurhut’ kunnen noemen? De één ziet het als saai geeft en een ander koestert de rust: de kerk als ‘sleurhut’! Er zijn vaak vaste rituelen en tradities. Stilte, ruimte voor bezinning, een plek om op verhaal te komen? Het zijn vaste elementen. Maar wat de één sleur noemt is voor de ander houvast. Als Johanneskerk proberen we een eigentijdse ‘sleurhut’ te zijn. Met vaste elementen zonder te willen vervallen in ‘altijd dezelfde sleur’, als het gaat om de invulling.
Daarom zijn er onze AKZ-kerkdiensten: Anders Kerk Zijn. Zoals een Top2000 kerkdienst, openluchtdienst, óf (zoals aanstaande zondag, 10.00 uur) onze jaarlijkse Zwarte Cross kerkdienst. Aanstaande zondag gaan we ‘Grooven en stoeven’, met streektaalband Goed Volk. De één zal met plezier naar de kerk komen. Anderen zullen zich er misschien naartoe sleuren? Hoe dan ook: je bent altijd van harte welkom!